Wie komt er voor in aanmerking:

• Volwassenen en oudere kinderen die in de eerste (vijf) levensjaren een normale ontwikkeling van spraak en taal hebben doorgemaakt, en daarna een ernstig gehoorverlies aan beide oren hebben ondergaan; dus postlinguale doven en ernstig slechthorenden.
  Internationaal worden de volgende ruime criteria gehanteerd: gehoor slechter dan 90 dB en spraakverstaan minder dan 30%.
• Jonge kinderen (1 tot 7 jaar) die ernstig slechthorend of doof zijn geboren. Bij deze groep is het van belang dat de implantatie zo snel mogelijk plaatsvindt, meestal tussen het 2e en 4e levensjaar.

Gebleken is dat de resultaten van implantatie bij oudere prelinguale dove kinderen en volwassenen teleurstellend zijn. Dit omdat er geen evolutie in spraak- en taalontwikkeling heeft plaatsgevonden.

Revalidatie en resultaten

Ongeveer 4 tot 6 weken na de operatie wordt de spraakprocessor aangesloten en afgesteld (de afregeling van de computer zal het eerste jaar regelmatig moeten plaatsvinden).
Na aansluiting worden geluiden waargenomen die echter nog herkend moeten worden. Hoortraining is dan ook noodzakelijk. De revalidatie is gericht op detectie, discriminatie, identificatie en herkenning van geluiden, woord- en zinsmateriaal.

De resultaten van een CI na hoortraining zullen per persoon verschillend zijn, maar nimmer een volledig normaal gehoor benaderen. CI-gebruikers zullen moeite blijven houden met het onderscheiden van geluiden en het verstaan wat er gezegd wordt. Het uiteindelijk resultaat is sterk afhankelijk van een groot aantal factoren waarvan de belangrijkste zijn:

1. Medische factoren zoals de hoeveelheid van nog functionele gehoorzenuwvezels en de bereikbaarheid van deze vezels.
2. De mate en duur van slechthorendheid cq doofheid vóór de operatie, d.w.z. de mate van herkenning van geluid.
3. De motivatie van de patiënt en zijn omgeving.
4. De frequentie en de duur van de hoortraining.